W numerologii każdej literze alfabetu możemy przypisać wartość liczbową. W ten sposób każdemu słowu odpowiada liczba, będąca 'sumą' jego liter. Liczba ta prezentuje odmienną naturę słowa. Tym sposobem numerologia umożliwia przekształcanie zdań w cyfry, odkrywając ukryte relacje pomiędzy słowami.
Tradycja numerologiczna ukształtowała wiele sposobów przekształcania liter w cyfry. W każdym z alfabetów: hebrajskim, greckim czy łacińskim można wyróżnić kilka metod. Poniżej przedstawiamy najbardziej popularną metodę dla alfabetu łacińskiego. Porównaj wartości w obu tabelkach, stosując redukcję teozoficzną.
| A |
B |
C |
D |
E |
F |
G |
H |
I |
| 1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
| J |
K |
L |
M |
N |
O |
P |
Q |
R |
| 10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
| S |
T |
U |
V |
W |
X |
Y |
Z |
|
| 19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
|
|  |  |  |
|
|
1 |
AJS |
| 2 |
BKT |
| 3 |
CLU |
| 4 |
DMV |
| 5 |
ENW |
| 6 |
FOX |
| 7 |
GPY |
| 8 |
HQZ |
| 9 |
IR |
| | | |
|
Litery Ą, Ę, Ó, Ć, Ł, Ń, Ś, Ż, Ź traktujemy jak A, E, O, C, L, N, S, Z
Kolorem różowym, w tabelce, zaznaczono samogłoski.
Ponieważ w kalkulacjach numerologicznych wyodrębniamy samogłoski i spółgłoski, w przypadku litery Y powinniśmy określić czy w danym słowie jest ona samogłoską czy spółgłoską.
W polskiej literaturze numerologicznej Y traktowane jest często jak spółgłoska, chociaż należy do samogłosek. Ja traktuję Y jako samogłoskę.
Artur Rimbaud - Samogłoski, przełożył Adam Ważyk.
A czerń, E biel, I czerwień, U zieleń, O błękit,
Tajony wasz rodowód któregoś dnia ustalę:
A, czarny i włochaty gorset lśniących wspaniale
Much, co brzęczą w odorze, cień w zatokę zaszyty;
E, blask pary, namiotów, lance w lodowej skale,
Biali królowie, dreszcz pod baldaszkami ukryty;
I, purpura, krwi struga z ust, pięknych warg rozkwity,
Kiedy śmieją się w gniewie lub pokutniczym szale;
U, cykle, opalowagra mórz, spokój pastwiska
Usiany zwierzętami, spokój, który odciska
W skórze uczonych czół bruzda alchemii głęboka;
O, trąba niebiańska, co dziwne świsty kołysze,
Obszary, gdzie Anioły i Świat prują ciszę:-
Omego, fioletowy promieniu Jego Oka!
PITAGOREJCZYCY,
----
w węższym znaczeniu tzw. Związek Pitagorejski, zał. w Krotonie w VI w. p.n.e.; bractwo religijne (praktyki ascetyczne i misteria) łączące religijny mistycyzm z programem badań naukowych, głównie w zakresie nauk matematycznych i przyrodniczych; pitagorejczycy prezentowali konserwatywny program politityczny i etyczno-społeczny; związek w Krotonie istniał do 440. W szerokim znaczeniu pitagorejczykami nazywa się zwolenników kierunku religijnego, filozoficznego i naukowego nazywanego pitagoreizmem, rozwijającego się gł. w V-III w. p.n.e.; pitagorejczycy wprowadzili do filozofii religii koncepcję duszy głosząc, że jest ona w stosunku do ciała niezależna i trwalsza, a tylko z powodu grzechu łączy się chwilowo z różnymi ciałami (reinkarnacja), jako jej więzieniami, z których jednak może się w końcu wyzwolić dzięki pokucie i misteriom; w metafizyce przyjmowali, że zasady wszelkiego bytu to liczby, a realne są jedynie cechy ilościowe; byli zwolennikami dualizmu, podkreślając zarazem, że świat, nazywany przez nich kosmosem, jest urządzony zgodnie z harmonią; w dziedzinie nauk rozwijali matematykę, byli też twórcami wielu koncepcji z dziedziny muzyki, akustyki, astronomii, kosmologii i medycyny; na przełomie I w. p.n.e. i I w. n.e. doszło do częściowego odnowienia pitagoreizmu (tzw. neopitagoreizm) w postaci syntezy jego wątków religijnych z różnymi nurtami filozofii.
----
1 strona
Powrót
Napisz do nas
Szukaj
Spis treści
Gematria
Góra